йы́лмызе

1. лингвист, языковед; специалист по языкознанию
   • Марий йылмызе марийский языковед
   • йылмызе-влакын пашашт труды языковедов.
2. перен. языкастый (кутыраш йӧратыше, йылмылан тале еҥ)
   • А тулар марийышт, темлышышт, тугай йылмызе улыт, колыштде колыштат. — А сваты такие языкастые, невольно заслушаешься.
3. в поз.опр. языкастый
   • Йылмызе ӱдыр языкастая девушка.
   • «Молодец улыт Олор марий-влак, кеч-мом ойлыза!» – воштылал кутыра йылмызе марий. — «Хоть что говорите, молодцы марийцы из Олора!» – засмеялся языкастый мужчина.

Источник: Словарь марийского языка в 10 томах (Марий йылме мутер; И. Г. Иванов, А. А. Саваткова, Н. И. Исанбаев и др.; МарНИИЯЛИ, 1990–2005), электронная версия — FU-Lab.

Полная статья и другие словари — в онлайн-словаре →